Tijd is kostbaarder dan geld

Het zijn de kleine dingen die het doen

Mijn vader verjaarde en werd 88 jaar. Hij is dementerend en woont sinds enkele maanden in een verpleeghuis. Zijn verjaardagswens was eenvoudig. Samen naar Duitsland (wij wonen aan de grens), naar Kranenburg. Een Bockwurst eten. Daarna rustig rondlopen in een grote drogist, tegenwoordig met behulp van zijn rollator. En tot slot naar de kerk, om een kaars aan te steken voor mijn moeder, zoals we dat altijd doen op dagen die belangrijk voor ons zijn. Er was geen haast. Geen planning per kwartier. Alleen tijd. De rust waarmee dit alles gebeurde en de ruimte die ik mezelf gaf om er écht te zijn, voelde weldadig. Alsof mijn lichaam langzaam begreep wat mijn hoofd al zo lang wist. Ineens voelde ik het van binnen: tijd is kostbaarder dan geld.

Vertragen

We leven in een wereld waarin alles sneller moet, efficiënter, productiever. We worden steeds rijker, maar ook steeds moeër. Agenda’s puilen uit. Rust wordt iets wat we “later” wel nemen. En ondertussen lopen we onszelf voorbij. Dit moment met mijn vader liet zien hoe weinig er eigenlijk nodig is. Geen verre reis. Geen dure ervaring. Alleen aandacht.Aanwezig zijn. Tijd.

Goede zelfzorg

Mijn besluit om minder te gaan werken en meer kruisen in mijn agenda te zetten, was al geboren aan het begin van dit nieuwe jaar. Maar gisteren kreeg dat besluit een diepere betekenis. Niet alles wat waardevol is, levert geld op. Maar alles wat werkelijk telt, kost tijd.Misschien is de echte vraag niet: hoe vol kan mijn leven zijn? Maar: hoe leeg durf ik mijn agenda te laten?

Lieve groet Jolanda